Skrót biografii

Pochodzenie: 28-letni szlachcic z bocznej gałęzi rodu Wroniego Brodu. Przygotowywano go na dowódcę straży i podporę przyszłego pana, nie na dziedzica.

Rodzina: Ojciec zginął podczas orczej rejzy. Matka Klara żyje, ponownie wyszła za mąż i ma młodsze dzieci. Wuj Witosław wychowywał Radomira formalnie i oschle. Dziedzic Dobromir jest jego cichym, zamkniętym kuzynem; nigdy nie byli sobie bliscy.

Sambor: Rodowy zbrojny i właściwy mentor Radomira. Nauczył go walczyć, dowodzić z pierwszej linii i brać odpowiedzialność za podkomendnych.

Charakter: Radomir jest żywy, wygadany, odważny i hojny. Łatwo zdobywa sympatię, ale źle znosi sprzeciw. Jest lojalny wobec swoich ludzi, a zarazem skłonny usprawiedliwiać ich przewinienia i własną samowolę.

Pierwsze błędne przekonanie: Młodzieńcze nieposłuszeństwo pozwoliło mu uratować osadę bez poniesienia konsekwencji. Radomir uznał, że dobry rezultat usprawiedliwia ryzykowną decyzję i złamanie rozkazu.

Meira Urifiel: Elfka, dawna towarzyszka Radomira. Łączyły ich hulanki, walka i pogarda dla ostrożności. Wzajemnie wzmacniali swoje najgorsze skłonności.

Przesieka: Przez zaniedbanie dyscypliny Radomira rozbójnicy zaskoczyli jego poczet i zabili Sambora. Radomir sam osądził podejrzanych, powiesił jeńców i spalił część osady. Ogień zabił również ludzi bez udowodnionej winy. Meira uczestniczyła w odwecie, ale rozkazy wydał Radomir.

Upadek i wygnanie: Po śmierci Sambora Radomir stał się hulaką i samowolnym awanturnikiem. Witosław rozwiązał jego poczet i wygnał go bez sług, pieniędzy oraz prawa występowania w imieniu rodu.

Hipolita: Chora i zadłużona pretendentka do władzy nad zachodnimi rubieżami. Radomir został dowódcą jej najemników, ściągał daniny, zajmował zapasy i brał zakładników.

Pierwsze spotkanie z Mirą: Poszukując skradzionego lekarstwa Hipolity, Radomir miał powiesić zakładników i spalić spichlerze. Sprzeciw Miry uświadomił mu podobieństwo do Przesieki. Nakazał uwolnić więźniów; Erazmus jako pierwszy poparł go publicznie. Radomir następnie zdezerterował.

Ostateczne zerwanie: Ludzie Hipolity pojmali Mirę. Radomir wystąpił przeciw dawnym najemniczym towarzyszom i uwolnił ją, przekreślając możliwość powrotu do dawnego życia.

Mira i przemiana: Początkowo uważała Radomira za bandytę. Dołączyła do niego po uratowaniu, dostrzegając szansę na jego poprawę. Została jego głosem sumienia i najważniejszym powodem przemiany. Łączy ich głębokie, niewypowiedziane przywiązanie, które może rozwinąć się w miłość.

Sekret Meiry: Meira rozpoznała w Mirze swoją siostrzenicę, lecz nie ujawniła pokrewieństwa. Ponownie dołączyła do Radomira rzekomo przez wzgląd na dawne czasy, naprawdę zaś chce obserwować i chronić Mirę.

Początek kampanii: Erazmus, ścigany przez Hipolitę, wskazał grupie opuszczony obóz przy spornej przeprawie. Mira przekornie nazwała go Ponurym Brodem. Radomir, Mira, Meira i Erazmus trafiają tam, zamierzając przeczekać pościg; obóz ma stać się ich lokalną bazą.