Nocne czuwanie we dworze Wendelów. Berholt podpala cztery portrety.
Cena Spokoju - Sesja #2
Dwór i śledztwo
Ludwina nadal zarządza Tronholmem. Według niej Reinar przebywa na przepustce i przed ukończeniem służby nie może przejąć majątku. Testament pozostaje do wyjaśnienia. Reinar posłał po ludzi burgrabiego, a wiedźmini mają im zdać sprawę z oględzin barona. Wykluczyli południcę, lekarstwo i fisstech jako przyczyny jego śmierci.
Tylko Berholt dowiaduje się, że Ludwina jest w ciąży. Simi szepcze mu o tym po niezręcznej rozmowie Ulryka z wdową o przyszłości rodu. Służka widziała też, jak Ludwina przeglądała papiery męża.
Baron i kowal pozowali temu samemu malarzowi. Portret barona pachnie olejem, a medalion Jurgena zdaje się lekko drgać. Osobny portret Reinara pachnie żywicą, jego werniks po kilku dniach wciąż zostaje na chustce, a medalion milczy.
Ulryk widzi echa malowania. Pod osłoną Rashida ogląda pracę nad portretem Reinara z kobietą, pozowanie barona i nakładanie werniksu. Podczas rytuału słyszy chrobotanie. Wizja pozostawia otwartą kwestię klątwy.
List Dankwarta i zaraza. Gdy Rashid wyprowadza Sigwarda, Jurgen chwyta list, który zarządca wsunął pod papiery. W liście jest mowa o kolejnych zgonach. Sigward wiąże spadek dochodów o około jedną trzecią z zarazą, która spustoszyła Elerby i dotarła do Tronholmu. Ocalała Gudrun podobno żebrze w Birdal, dokąd miała udać się także trupa z malarzem.
Chowaniec Ulryka wypatruje portret młynarzowej. Kobieta zasłania płótno, a jej mąż chowa je do skrzyni i próbuje odpędzić ptaka miotłą.
Ulryk płoszy Wibke. Żąda, by zaprowadziła go do izby służących, i tak niezręcznie ostrzega ją przed możliwą klątwą, że Wibke bierze to za groźbę. Odmawia wydania portretu bez polecenia Ludwiny. Gdy zbiega, Ulryk posyła za nią kruka. Simi odkłada spotkanie z Berholtem, żeby zostać przy Wibke. Berholt wycina ich wspólny portret z ramy i zabiera płótno.
Drużyna ustala dziewięć znanych obrazów. Osobno namalowano barona, Ludwinę, Reinara, kowala, podkoniuszego, Dankwarta i młynarzową. Simi i Wibke pozowały razem. Dziewiąty portret przedstawia Reinara z narzeczoną i jest u niej. Reinar zapowiada wysłanie posłańca. Kruk widzi później jeźdźca na głównym trakcie, a los obrazu pozostaje nieznany.
Berholt ustala, dokąd trafiał miód. W piwnicy znajduje wino i piwo. Kucharka Sigurd mówi, że po festynie powinien zostać miód od Dankwarta. Od służących Berholt dowiaduje się, że Sigward przekazywał go karczmarzowi Jorundowi.
Podanie i nocne czuwanie
Berholt odczytuje z bestiariusza podanie o trzech wsiach. W pierwszej odprawiono obcego zmarłego. W noc zaduszną wrócił do tych, którzy go nie opłakali, a pół wsi nie doczekało wiosny. W drugiej użyto kołków i ognia, po czym zło przeszło do kolejnych domów i osad. W trzeciej istota dostała jednego ze swoich i przez trzy pokolenia panował spokój, aż ktoś zapomniał.
Wiedźmini rozdzielają się na noc. Ludwina pozowała po baronie, więc może być następna, jeśli kolejność ma znaczenie. Ulryk wyznacza kręgi wokół czterech zebranych płócien. Berholt i chowaniec pilnują obrazów, a reszta drużyny czuwa przy Ludwinie. Podkoniuszy i jego portret pozostają poza dozorem.
Nocne zjawiska w obu izbach. W komnacie Ludwiny pojawiają się muchy, szczury i wij. Jurgen odciąga baronową od łóżka, a Rashid znajduje wygryziony otwór. W izbie wiedźminów medalion Berholta drży przy portrecie Simi i Wibke. Chowaniec widzi cień w kształcie dłoni, który wychyla się z płótna i cofa.
Berholt pali cztery portrety. Płoną obrazy barona, Ludwiny, Reinara oraz Simi i Wibke. Męski krzyk dobiega z portretu barona. Berholt tłumi ogień Aardem. Muchy odlatują, szczurów przestaje być widać, a Jurgen i Rashid osłaniają Ludwinę i służące przy wyjściu.
Sesję zamyka kolejny krzyk, dochodzący z komnat cyrulika. Po scenie MG zapowiada, że drużyna znajdzie ciało podkoniuszego. Odkrycie i oględziny mają otworzyć następną sesję.
Otwarte sprawy
Przyczyny zgonów, źródło nocnych zjawisk i skutki spalenia czterech płócien.
Los pięciu pozostałych portretów i bezpieczeństwo narzeczonej Reinara.
Gudrun i wędrowna trupa w Birdal, wcześniejsze zgony z listu Dankwarta oraz umowa z trupą w papierach Ludwiny.
Testament, przyjazd ludzi burgrabiego i rozliczenie zlecenia.
Berholt, Ulryk, Jurgen i Rashid przybywają do Tronholm na zlecenie dotyczące kobiety w bieli, pojawiającej się w południe na tej samej miedzy.
Dwór Wendelów jest pogrążony w żałobie. Simi znalazła rano w sypialni ciało barona. Wiedźmini dowiadują się również o śmierci miejscowego kowala.
Reinar oskarża macochę, Ludwinę, o otrucie ojca. Zapowiada przyjazd ludzi burgrabiego następnego dnia i spodziewa się jej aresztowania.
Oględziny przynoszą kilka tropów: biały proszek przy biurku, szczurze odchody oraz świeżo namalowany portret barona. Służba stanowczo zaprzecza obecności szczurów.
Wiedźmini wykluczają trzy przyczyny śmierci barona: południcę, lekarstwo nasenne i fisstech. Faktyczna przyczyna zgonu pozostaje nieznana.
Ulryk odprawia dziady przy ciele barona, lecz przywołuje południcę. Zjawa pyta o obróbkę lnu; w rozmowie pojawia się również wątek wianka.
Dochodzi do walki.Ulryk zatrzymuje zjawę Yrdenem, Berholt i Jurgen ją atakują, a Rashid osłania ludzi i wspiera towarzyszy tarczą.
Po rozbiciu manifestacji Ulryk zamyka duszę południcy w krysztale. Zlecenie zostaje uznane za wykonane; ostateczne odprawienie ducha pozostaje do rozegrania.
Pojawia się trop portretów wykonanych przez malarza z wędrownej trupy. Pozowali zarówno baron, jak i kowal oraz inni mieszkańcy dworu i okolicy. Powstaje podejrzenie zagrożenia kolejnych sportretowanych osób.
Trupa ma udać się do Birdal. Wiedźmini zgadzają się zostać we dworze do przyjazdu ludzi burgrabiego i przedstawić swoje ustalenia. Berholt umawia się z Simi na wieczorne spotkanie.
Otwarte wątki
Co zabiło barona i kowala? Czy oba zgony mają wspólną przyczynę?
Czy portrety rzeczywiście zagrażają pozostałym osobom? Jaka jest rola malarza?
Kim była południca i jakie znaczenie ma jej wianek?
Czego dotyczyła wizja śmierci i cierpienia, której doświadczył Ulryk?
