Biografia
Elarienne była doświadczoną trubadurką, której powierzono Mirę podczas ostatniego etapu jej nauki. Miała nauczyć młodą bardkę rzeczy, których nie można przekazać w szkolnej sali: jak występować przed różnymi publicznościami, negocjować zapłatę, zdobywać informacje i rozpoznawać ludzi, od których lepiej trzymać się z daleka.
Początkowo była nauczycielką i mistrzynią. Z czasem Mira przestała potrzebować jej prowadzenia, ale obie nadal podróżowały razem. Relacja mistrzyni i uczennicy zamieniła się w przyjaźń, a później w więź tak bliską, że Elarienne sama zaczęła nazywać Mirę swoją młodszą siostrą, ponieważ określenie „uczennica” przestało po kilku latach opisywać ich relację.
Była trubadurką znacznie bardziej doświadczoną i zdecydowanie mniej idealistyczną od Miry. Śpiewała na dworach, w wojskowych obozach, portowych gospodach i miejscach, w których rozsądny artysta powinien pilnować zarówno sakiewki, jak i drogi do wyjścia. Potrafiła w ciągu jednego wieczoru oczarować salę, obrazić miejscowego możnego i przekonać jego strażników, że w rzeczywistości żartowała z kogoś zupełnie innego.
To ona nauczyła Mirę podróżować samotnie, rozpoznawać niebezpiecznych ludzi i nigdy nie pić pierwszego kielicha podanego przez nieznajomego.
Pewnego dnia Elarienne wyruszyła bez niej, twierdząc, że musi spotkać człowieka związanego ze swoją przeszłością. Miała wrócić po kilku dniach.
Nie wróciła.
Mira odnalazła później jedynie jej lutnię pozostawioną u znajomego karczmarza oraz niedokończony list, w którym Elarienne ostrzegała ją, by nie próbowała jej szukać.
Oczywiście właśnie dlatego Mira jej szuka.
Ilustracje
