Biografia
Klara wyszła za ojca Radomira jako młoda kobieta i przy nim nauczyła się życia na niespokojnym pograniczu. Po jego śmierci wiedziała, że nie może zatrzymać syna przy sobie. Radomir należał do rodu ojca i miał zostać wychowany w Wronim Brodzie.
Klara nie zniknęła jednak z jego życia. Nawet po ponownym małżeństwie i powrocie w rodzinne strony w głębi królestwa utrzymywała z nim kontakt i pozostawała jedną z niewielu osób, wobec których nie potrafił całkowicie zasłonić się pewnością siebie.
Po Przesiece nie wyrzekła się syna, ale też nie próbowała go usprawiedliwiać. Powiedziała mu, że może go kochać i jednocześnie uważać to, co zrobił, za złe.
Przy Witosławie mógł się buntować, przed obcymi tłumaczyć się zemstą i koniecznością. W obecności matki te usprawiedliwienia brzmiały pusto.
Dlatego zaczął odwiedzać ją coraz rzadziej. Po wygnaniu bardziej niż gniewu Witosława obawia się dnia, w którym znów będzie musiał spojrzeć Klarze w oczy.