Biografia
Mira wychowywała się wyłącznie z ojcem — człowiekiem, który troszczył się o córkę, ale niemal nigdy nie mówił o jej matce. Na pytania odpowiadał wymijająco albo ucinał rozmowę. Mira wiedziała jedynie, że matka była elfką i z jakiegoś powodu nie uczestniczyła w jej życiu.
Ojciec nauczył ją czytać, pisać i radzić sobie z ludźmi, lecz kiedy Mira była jeszcze dzieckiem, zginął podczas pożaru ich domu. Została sama, bez bliskiej rodziny, która mogłaby się nią zająć.
Wtedy pojawił się tajemniczy dobroczyńca. Za pośrednictwem kolejnych ludzi opłacał jej dach nad głową, jedzenie i naukę, nigdy nie ujawniając swojej tożsamości. Kiedy ujawnił się talent muzyczny Miry, ten sam benefaktor sfinansował jej miejsce w szkole bardów i trubadurów.
Mira do dziś jest ciekawa, komu zawdzięcza swoją przyszłość i dlaczego ktoś przez tyle lat troszczył się o obce dziecko. Nie oznacza to jednak, że chce odnaleźć matkę. Jej nieobecność oraz milczenie ojca pozostawiły zbyt wiele żalu. Jeśli matka nadal żyje, Mira uważa, że to ona miała całe lata, by odszukać córkę.
W szkole uczono Mirę muzyki, historii, poezji, heraldyki, dworskich obyczajów oraz sztuki występowania przed różnymi publicznościami. Na ostatnim etapie nauki powierzono ją Elarienne — doświadczonej trubadurce, która jako mistrzyni miała przygotować ją do samodzielnego życia w drodze.
Z czasem Mira przestała być uczennicą. Elarienne została jej partnerką w podróży, później przyjaciółką, a w końcu kimś tak bliskim, że obie zaczęły przedstawiać się jako siostry.
Ich wspólna droga skończyła się nagle. Elarienne wyruszyła samotnie w sprawie związanej ze swoją przeszłością i nie wróciła.
Odnalezienie Elarienne jest obecnie najważniejszym celem Miry. Podróżuje, występuje i zbiera informacje przede wszystkim dlatego, że liczy na kolejny ślad prowadzący do zaginionej mistrzyni. Nie wie, czy Elarienne potrzebuje ratunku, ukrywa się z własnej woli, czy już nie żyje — i nie potrafi pogodzić się z żadną z tych możliwości bez poznania prawdy.
Radomir pojawił się w jej życiu w trakcie tych poszukiwań. Początkowo Mira uważała go za zwykłego bandytę na usługach skorumpowanego władcy. Jego późniejsze decyzje sprawiły, że zaczęła dostrzegać w nim człowieka próbującego wyrwać się z własnej przeszłości.
Między nimi zaczyna rodzić się uczucie, ale jest ono kruche i chwiejne. Mira jest przyciągana przez jego odwagę, charyzmę i chwile szczerej dobroci, lecz zna również jego przeszłość i nie wie, czy przemiana okaże się trwała. Nie ufa mu jeszcze na tyle, by oprzeć na nim własne życie. Mira na razie pozostaje przy nim — jednocześnie nadal szuka Elarienne i zachowuje świadomość, że pewnego dnia ich drogi mogą się rozejść.
Ilustracje
