Biografia
Wygląd. Troll o głowę wyższy od najwyższego ze swoich ludzi, o skórze szarej jak skała i rogach spiłowanych na płasko, żeby nie zaczepiały o gałęzie i nie zdradzały go w zaroślach. Nosi miękkie skórzane buty, ale to nie one go wyciszają: jest adeptem-złodziejem i stąpa bezszelestnie nawet po suchych liściach dzięki własnej magii. Kiedy jej używa, w astralu wokół jego stóp widać chłodny blask. Walczy maczugą, którą mógłby zwalić mur. Po Nocy ognia ma na twarzy świeże blizny po pazurach Zefirka.
Przeszłość. Urodził się w górskim klanie trolli, gdzie hałaśliwa siła była jedyną cnotą. Był za cichy, za cierpliwy i za mądry jak na gust swoich pobratymców, więc odszedł albo został wygnany, zależnie od tego, kto opowiada. W Kratas nauczył się, że sprytny złodziej żyje dłużej od silnego, i tam wstąpił na ścieżkę adepta-złodzieja. Cisza, z którą trolle przegrywały całe życie, stała się jego talentem i jego imieniem. Od lat prowadzi bandę łowców niewolników i zwierząt, która działa jak wojsko: z zasadzkami, kusznikami na skałach i sieciami z żelaznymi haczykami. Pracuje na zlecenie Właściciela z Kratas.
Charakter. Chłodny, wyrachowany, cierpliwy jak drapieżnik. Mało mówi, dużo widzi i węszy. Nie napędza go okrucieństwo, tylko zysk i rachunek: jeńców chce mieć zdrowych, bo za zdrowych płacą, a świadków usuwa, bo świadkowie są kosztem. Nie jest ani głupcem, ani tchórzem. Kiedy bitwa jest przegrana, wycofuje się w porządku, osłaniając rannych, bo żywy złodziej zawsze może wrócić. Jego ludzie są mu wierni, bo dba o nich lepiej niż ktokolwiek w Kratas. Uśmiecha się, kiedy jest pewny wygranej, i to, że na końcu się nie uśmiechnął, mówi o nim wszystko.
Relacje. Z Właścicielem łączy go interes i ostrożna nieufność: Hraggul nie wie, kim on jest, i to go niepokoi. Do wietrzniaków czuje typową dla trolli pogardę, ale po Nocy ognia zmieszała się ona z czymś nowym, ostrożnym szacunkiem. Loopiego i Durgana uważa za swoje osobiste porażki, a porażek nie zapomina.
Wątki na przyszłość. Hraggul żyje, ma pieniądze z karawan i powód do zemsty. Złotoskrzydły, który rozbił jego bandę, to plama na jego reputacji w Kratas, a w Kratas reputacja jest wszystkim. Może wrócić z lepszym planem, na przykład z kimś, kto widzi przez dym, albo z ludźmi, którzy umieją polować na zoaki. Może też stać się nieoczekiwanym sojusznikiem, jeśli Właściciel uzna go za kozła ofiarnego i zechce się go pozbyć.
Dalsze losy
Na brodzie na Czarnej Rzece zabija Durgana, ale sam otrzymuje poważną ranę uda. Ucieka wraz z Mistrzynią Żywiołów. Późniejsze wiadomości wskazują, że żyje, kuleje i przebywa w Kratas.
Ilustracje
Kliknij ilustrację, aby otworzyć ją w pełnym rozmiarze.
