Świt Ziemi
Portret: Wenn

Ojciec Loopiego, powietrzny zwiadowca.

Cechyostrożnymałomówny

Biografia

Wygląd. Szczupły nawet jak na wietrzniaka, o skrzydłach matowych, szarozielonych jak spód liścia, które w koronie drzewa niemal znikają. Nosi płaszcz z kapturem w barwach poszycia i ani jednej ozdoby, co u wietrzniaków uchodzi za dziwactwo. Na ramieniu ma starą bliznę po szponie drapieżnego ptaka. Po niewoli w kaerze Vash jego skrzydła poszarzały i już nie odzyskały dawnego koloru, za to od dnia, w którym objął syna, przylgnęło do nich trochę złotego pyłu.

Przeszłość. Trzecie pokolenie powietrznych zwiadowców. Jego dziadek pamiętał wyjście klanu z kaeru i opowiadał, jak harresa-tis polegli jeden po drugim, oczyszczając okolicę z tego, co zostało po Pogromie. Ojciec Wenna nauczył go jednej zasady: zwiadowca, który wraca, jest więcej wart niż bohater, który nie wraca. Kiedy Wenn był młodym zwiadowcą, na jego oczach zginął jego najlepszy przyjaciel, który rzucił się na drapieżnika, zamiast zawrócić po pomoc. Od tamtej pory odwaga bez rozsądku budzi w nim lęk, nie podziw.

Charakter. Mówi mało, bo uważa, że słowa płoszą zwierzynę i myśli. Wierzy w to, co widział, i w nic poza tym, co wśród wietrzniaków, istot zmiany i uczuć, czyni go kimś nietypowym, czasem wręcz podejrzanie „krasnoludzkim”. Nie jest jednak zimny. Kocha tak samo gwałtownie jak każdy wietrzniak, tylko zamiast to okazywać, próbuje chronić. Spalenie tarczy z kory nie było okrucieństwem, tylko paniką ojca, który zobaczył syna na drodze, z której nikt nie wraca. Wie, że postąpił źle, ale nie umie przeprosić, bo przeprosiny oznaczałyby przyznanie, że marzenie syna jest w porządku.

Relacje. Z Tiaree łączy go miłość od pierwszego wejrzenia i kłótnie, które zawsze przegrywa. Z Loopiem łączy go więcej, niż obaj chcą przyznać: ten sam upór, to samo patrzenie daleko. Loopie przez całe dzieciństwo uczył się latać jak zwiadowca i to właśnie nauki ojca uratowały mu życie przy pisklęciu i w kaerze Vash. Do Durgana Wenn odnosi się z dystansem, bo krasnolud dał jego synowi to, czego on sam dać nie chciał. Z czasem zaczyna go cenić.

Ilustracje

Kliknij ilustrację, aby otworzyć ją w pełnym rozmiarze.