Ardun to ufortyfikowana stolica Litharii i siedziba jej królów, licząca około sześćdziesięciu tysięcy mieszkańców. Miasto rozciąga się na kilku wysokich wzgórzach i w obniżeniach pomiędzy nimi, a jego dzisiejszy układ jest wynikiem wielu stuleci rozbudowy. Nad całością góruje Królewska Cytadela — dawna warownia rozbudowana z czasem o reprezentacyjne skrzydła, dziedzińce i ogrody pałacowe. Starsze mury do dziś przecinają część śródmieścia, podczas gdy potężny zewnętrzny pierścień fortyfikacji otacza większość właściwego miasta.
Ardun jest politycznym, gospodarczym i kulturalnym sercem królestwa. W jego murach mieszczą się królewskie urzędy, siedziby możnych rodów, najważniejsze świątynie, wielkie targowiska, arsenały i warsztaty pracujące na potrzeby dworu, wojska oraz dziesiątek tysięcy mieszkańców. Główne trakty Litharii zbiegają się przy miejskich bramach, sprawiając, że przez Ardun nieustannie przewijają się kupcy, poselstwa, żołnierze, pielgrzymi i przybysze szukający pracy albo królewskiego patronatu.
Najstarsza i najbogatsza zabudowa skupia się wokół wzgórza Cytadeli, gdzie kamienne kamienice i dawne siedziby rodowe stoją wzdłuż wąskich, stromych ulic. Niżej, wokół Wielkiego Targu i głównych arterii, rozciąga się gęste mieszczańskie centrum pełne sklepów, zajazdów, kantorów i domów cechowych. W niżej położonych częściach miasta dominują warsztaty, manufaktury i składy, podczas gdy przy jednym z odcinków zewnętrznych murów skupiono koszary, arsenały i place ćwiczeń królewskiego garnizonu. Za murami właściwego miasta ciągną się przedmieścia z zajazdami, stajniami, magazynami, ogrodami i zabudowaniami obsługującymi nieustanny ruch ludzi oraz towarów.
Brak dużej rzeki sprawił, że zaopatrzenie Ardunu w wodę od wieków należy do najważniejszych przedsięwzięć miasta. Wodę sprowadza się z wyżej położonych źródeł systemem kanałów i akweduktów, uzupełnianych przez studnie, cysterny i zbiorniki rozmieszczone pomiędzy dzielnicami. Ich ochrona jest równie istotna dla bezpieczeństwa stolicy jak same mury.
Ardun jest miastem tłocznym, głośnym i pełnym kontrastów. Pałace, ogrody i reprezentacyjne place sąsiadują tu z ciasnymi zaułkami, dymiącymi warsztatami i zatłoczonymi podwórzami, a strome ulice nieustannie wypełniają wozy, handlarze, żołnierze i służba możnych. Dla większości mieszkańców prowincji to nie tylko największe miasto Litharii, lecz miejsce o skali niemal trudnej do wyobrażenia przed pierwszym przyjazdem.
