Talborg jest stolicą Marchii Południowej i siedzibą księcia Konrada Veynhardta. Miasto wyrosło nad szeroką, żeglowną rzeką biegnącą z północy ku granicy z Imperium Aeternum, dzięki czemu stało się najważniejszym portem rzecznym południowej Litharii. Rzeka dzieli miasto na dwie wyraźnie odmienne części i od stuleci stanowi jego główną arterię handlową.
Najstarszy Talborg rozwinął się na zachodnim brzegu. Tam znajdują się zamek książęcy, Stare Miasto, główny rynek i najważniejsze świątynie. Ciasna, nieregularna zabudowa oraz fragmenty dawnych fortyfikacji przypominają o czasach, gdy Talborg był znacznie mniejszym miastem. Z drugim brzegiem łączy go monumentalny kamienny most będący jednocześnie jednym z najważniejszych punktów komunikacyjnych miasta.
Wschodni brzeg rozrósł się później wraz ze wzrostem handlu. Nabrzeża, przystanie, żurawie przeładunkowe, kantory kupieckie i długie szeregi spichlerzy tworzą gospodarcze serce Talborgu. To tutaj trafia zboże z żyznych ziem Marchii, zanim zostanie wysłane rzeką dalej, i tutaj rozładowuje się towary przywożone z południa. W pobliżu portu skupiają się również warsztaty oraz wojskowe magazyny i koszary obsługujące siły strzegące granicy.
Talborg jest miastem pogranicza. Kontakty z Imperium Aeternum pozostawiły ślady w miejscowej architekturze, rzemiośle, kuchni i obyczajach: obok typowych litharyjskich kamienic i domów szachulcowych częściej spotyka się kamienne dziedzińce, arkady, jaśniejsze tynki i bardziej regularne place. Nie zmienia to jednak wyraźnie litharyjskiego charakteru miasta. Kolejne wojny sprawiły wręcz, że mieszkańcy południa szczególnie mocno podkreślają swoją odrębność.
Fortyfikacje Talborgu również noszą ślady tej historii. Starsze mury otaczające zachodnią część miasta zostały z czasem uzupełnione rozleglejszym systemem zabezpieczającym port i wschodnie dzielnice. Szczególnie silnie chronione są południowe podejścia oraz miejsca, w których rzeka wpływa do miasta i je opuszcza. Talborg nie jest twierdzą graniczną na miarę Brukvartu — jest raczej zapleczem całego południowego systemu obronnego, z którego w czasie wojny płyną ludzie, broń, żywność i pieniądze.
W czasach pokoju miasto żyje handlem. W czasie wojny niemal natychmiast zmienia się w wielki obóz zaopatrzeniowy. Ta podwójna natura najlepiej definiuje Talborg: port i forteca, targowisko i arsenał, miejsce kontaktu z Imperium Aeternum i zarazem jedno z pierwszych miast przygotowujących się do walki, gdy stosunki z imperium ponownie się załamują.
